نقش ۵۵ درصدی ژنتیک در شکل دهی طول عمر
به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، یک مطالعه بزرگ نشان می‌دهد که ژنتیک می‌تواند تا ۵۵٪ از طول عمر یک فرد را تشکیل دهد. این تاثیر بسیار بالاتر از تخمین‌های قبلی است که از ۶٪ تا ۳۳٪ متغیر بود.
محققان با مطالعه دوقلوها و جدا کردن مرگ و میر ناشی از عوامل خارجی مانند تصادفات یا عفونت‌ها، از مرگ و میر مرتبط با پیری داخلی، مانند بیماری‌های مزمن یا کاهش طبیعی سلامت، به این نتیجه رسیدند.
آنها گفتند که با انجام این کار، توانسته‌اند تصویر واضح‌تری از رابطه بین ژنتیک و طول عمر به دست آورند.
«بن شنهار»، نویسنده اصلی مطالعه، گفت: «عددی که به دست آوردیم، بی‌دلیل نیست. اگر به مطالعات دوقلوها در مورد تقریباً هر چیزی در انسان نگاه کنید، این ۵۰٪ را به دست می‌آورید. اگر به وراثت‌پذیری سن شروع یائسگی، که یک کاهش مرتبط با سن است، نگاه کنید، آن نیز حدود ۵۰٪ است.»
«مورتن شیبای-نادسن»، متخصص دیگری از دانشگاه کپنهاگ، گفت: «این رویکرد به حذف آنچه او “نویز بیرونی” نامیده می شود، کمک کرد تا پیری را بهتر درک کنیم.»
شیبای-نادسن گفت: «ما حداکثر ۱۲۰ سال عمر می‌کنیم، یک سلول مخمر ۱۳ روز و نهنگ‌های سرکمانی ۲۰۰ سال عمر می‌کنند. بنابراین ما از قبل می‌دانیم که ژن‌های ما محدودیتی برای طول عمر ما تعیین کرده‌اند، همانطور که اکنون نیز همینطور است.»